DAKILANG GURO ni Lovely B Pamintuan (Spoken Word Poetry)

Ako sayo'y may regalo,
Para sa espesyal na araw sayo,
Ito'y nagmula sa aking puso,
At tanging alay para sayo

Aming guro maraming salamat,
'Di ka namin makakalimutan sa iyong kadakilaan.
Salamat iyong pagmamahal ay inilaan,
Salamat sa iyong kakintalang iniwan!

Mga kuwento't pangaral na isinambit mo,
'Di mawawala sa puso't isipan ko.
Nawa'y marami pang tulad ko sa iyo ay matamo,
Magandang aral at asal na iyong itinuturo.

Mahal kong guro sayo kami'y may dalangin,
Poong Maykapal sa iyong buhay ika'y pagpalain,
At iyong mga hiling ay kanyang dinggin,
Ingatan ka sa tuwina at paghimbing.

Mahal kong guro minsan ay itinuri kang ina,
Minsan kang nakasama sa lungkot at saya.
Buhay man namin ay guminhawa,
Kailanman ika'y palaging idadakila.

Aming mahal na guro maraming salamat po sa inyong pagtuturo,
Sana'y simpleng tula ko'y nagustuhan mo,
Ikaw ang naging inspirasyon sa pagsulat nito,
Wala ka man sa aming tabi, ika'y nasa puso't isipan namin palagi.
----------------------------------------------------
Ito ay iniaalay ko sa aking mahal na guro (Ma'am Marlyn Calimag, guro at tagapayo ko noong aking ikawalong baitang). Sa kabila ng aming pagkukulang at kakulitan, kami'y kaniyang nauunawaan. At pati pagkukulang ng ibang magulang sa amin ay kaniyang pinunan. Sa kanya ay aming naramdaman ang pag-unawa at pagmamahal.

We love you ma'am! ^^ 
Saludo po ako sa mga dakilang guro kagaya po niya! ^^
P.S: PARA SA MGA MAG-AARAL PATULOY PO NATING PASALAMATAN ANG ATING MGA GURO. ^^

Takot

Dumating naba sa punto na gusto mo ng sumuko? Sumuko na ipaglaban pa ang bagay na mahal na mahal at gustong gusto mo. Natatakot na kaya baka sa huli masayang lang ang pagod at panahon na nilaan mo. Natatakot ka na baka magkamali ka, na baka masaktan mo lang sila. Natatakot ka na baka 'di mo kakayanin at susuko nalang sila sayo. Takot. Takot na nagbabalot sa ating kakayanan na baka kahihiyan lang ang kahihinatnan. Takot na pumipigil sa ating talento. Takot na hihilain ka pababa para sumuko sa mga pangarap mo. Takot na magwawasak sa'yong puso. Takot na sisira ng buhay mo.Isang salita na nakakakilabot na sayo ay bumabalot. Ngunit huwag kang mangamba. Ang takot ay likha lamang ng ating kaisipan, upang tayo'y mangamba at sumuko. Ngunit kung ikaw ay may tiwala sa'yong sarili at sa Diyos, walang makakapigil sa mga pangarap mo at kanyang mga pangako.Magtiwala ka lamang, ito ang iyong kailangan. Tiwala na alam mong makakaya mo, pagkat siya'y nariyan sa tabi mo upang gabayan ka. Wala kang dapat ipagalala, mga pangako niya'y 'di mawawala, pagkat sa kanya ika'y nagtiwala.Ang Diyos ay handang magpaulan ng pagpapala sa mga taong sa kanya'y nagtitiwala. Ang Diyos sayo'y may regalo, regalong pagmamahal at buhay na walang hanggan. Ika'y ginantimpalaan ng isang kakayahan, kakayahan na akala mo'y wala ka, kakayahan na akala mo'y 'di mo magagawa. Mahal ka niya na walang pagdududa. Lagi mong tandaan siya'y nakikinig sa mga kuwento at hinaing mo. Huwag kang matakot, sa ama ka magtiwala, landas mo'y kanyang pinagpala. 

Ang Aming Pamilya

     Binubuo ng anim na miyembro ang aming panilya, kung saan dati'y kami'y sama-sama. Akin tuloy naaalala na kami'y may pasalubong sa tuwing uuwi si papa. Kay saya na balikan ang mga alaala , walang kupas, kahit na lumipas na.

     Naging hamon sa aming magkakapatid nang maghiwalay ang aming mga magulang. At simula noon, ang tanging hinahangad nalang namin ay mabuo ulit kami.

     Si papa ay isang construction worker sa Pampanga. Namumuhay siya kasama ang dalawa kong kuya, sina Kuya Arjay at Kuya Hubert.

     Samantala, kaming dalawa naman ng aking bunsong kapatid ay kasama si mama at ang kaniyang kinakasama.

     Hindi naging madali ang lahat para sa amin. At hanggang ngayon ay naririto parin ang aming paghahangad na mabubuo ulit kami, at ito'y sa pamamagitan ng ating Diyos.

     Bagamat, hindi man buo ang aming pamilya ngayon ay nananatili parin ang aming pagmamahal sa bawat isa saming magkakapatid. 

     Hindi man kami naging matibay noon, alam parin namin na may magandang rason parin ang Diyos sa amin. At ang hamon na ito ang mas nagpapatatag at nagbibigay ng kalakasan sa amin, kahit ito'y mahirap.

Ang Pagtataksil

     Ano ba ang pagtataksil?
     Ang pagtataksil ay isang bagay na masama at makakasakit ng damdamin ng tao. Ang pagtataksil ay bahagi ng pagsisinungaling, panloloko, pagpapaasa at pagpapanggap.               
     Masakit mang isipin, ngunit tayo'y kadalasang nabibiktima nito, lalo na sa magkaibigan at mag-asawa. At dahil sa pagkukubli ng sikreto o pagtataksil, kadalasan ito'y humahantong sa pagkakasira ng isang relasyon sa ating kapwa. Ika nga nila, "Ang katapatan ang matibay na pundasyon ng isang relasyon."
     
     At bakit nga ba nagkakaroon ng pagtataksil?
     Nagkakaroon ng pagtataksil, dahil sa may iba pang hangarin na isip natin ay makakabuti at makakasaya sa atin, at dahil doon ay nakukuha natin ang maglihim.         

     Ito ay maiuugnay sa tunay na buhay. Ihalintulad na lamang natin ito sa mga nasasawi sa pag-ibig na kadalasang dahilan ay sila ay pinagtataksilan, kung saan mapapansing kabi-kabila ang mga hugot nila. Pero kapag ang Diyos ang minahal mo, hindi ka aasa at mabibigo, pagkat tunay at wagas kung magmahal ang Diyos.     
     
     Sa kabila nito, naniniwala parin ako na mas marami parin ang tunay na mga kaibigan yung hindi ka iinjanin at pagtataksilan, sa madaling salita walang halong kaplastikan.      

     Normal lang ang masaktan at normal lang na maranasan natin ang ganitong mga hamon sa ating buhay. Dahil kung tayo ay nasasaktan, nalalaman pa nating tayo ay nabubuhay. At ang pagmamahal natin sa isang tao ay masusukat sa ating katapatan at pagpapahalaga sa tiwalang ibinigay nila.

Ang Pilipinas at Ang Mga Pilipino

     Ang Pilipinas ay isang bansa kung saan naninirahan ang mga Pilipino at bansang may pambansang wika na Filipino. Ito ay may demokratikong pamamahala, kung saan ay may kalayaan na pumili ng sarili nating mamumuno at iluluklok sa pamahalaan.
     At kung tungkol sa kasaysayan. Bago natin nakamit na kalayaan ng ating bansa, ang ating bansa ay sinakop ng tatlong daang taon, kung saan ay mahabang panahon bago nakamit ng ating bansa ang kalayaan. At dahil sa kagitingan ng ating mga bayani na ipaglaban ang kalayaan ng ating bansa ay nakamit natin ang ating kalayaan noong Hulyo 12,1896.
     At bilang isang Pilipino dapat na taglayin natin ang pagkakaroon ng nasyonalismo, kung saan may pagmamahal tayo sa sarili nating bayan. Ito'y isang kamalayan sa ating lahi na nag-uugat sa pagkakaroon ng isang relihiyon, wika, kultura, kasaysayan at pagpapahalaga.
     Ngunit sa pamamagitan ng neokolonyalismo ay patuloy na tayo'y sinasakop ng ibang bansa sa pamamagitan ng pagtangkilik ng kanilang mga produkto. Bunga noon ay hindi na natin namamalayan na tayo'y nasasakop na ng kanilang kultura sa pamamagitan ng ating kaisipan, at dahil dito ay nagagaya na natin ang kanilang kaugalian, pananalita at pananamit at pati na kung minsan ay hinahangad natin na kalahi na lamang natin sila.
     Ako'y lubos na nababahala sa mga tulad kong mga kabataan na lubos ang kanilang paghanga sa mga banyaga. Hindi naman masama na kung minsan tayo'y humahanga at tumatangkilik sa gawa ng mga taga ibang bansa, ngunit sana naman ay pahalagahan at tangkilikin natin ang sariling atin----na handog na bayan ng Diyos para sa atin. Nakalulungkot isipin na ganito na ang nangyayari, kaya sana'y maging bukas ang ating puso't kaisipan sa mga nangyayari, sa gayon ito ang magtutuwid sa atin nang tayo'y umunlad.
     Ang bansang Pilipinas ay likas na mayaman, likas sa yamang mineral at sa kalikasan. Kayrami nating magagandang tanawin, kaya sana ito'y ating pahalagahan at ingatan. Tayo'y napakaswerte na tayo'y mga Pilipino at isinilang sa mayamang bansa.
     Nawa ito'y ating lubos na nauunawaan. Dahil ang pagiging Pilipino ay wala sa kulay ng balat, itsura ng mukha o pinagmulan, pagkat ang pagiging Pilipino ay nagmumula sa puso, pagkat kung mahal mo ang ating kultura, mahal mo narin ang ating bansa. At ang pagmamahal na ito ang daan para sa pagkakaisa tungo sa magandang layunin ng ating bansa.

Pagtahak sa Landas Patungo sa Paghubog ng Pagiging Asyano

     Bilang Asyano at bilang kabilang sa Timog-Silangang Asya nagagalak ako na malaman at matuklasan ang ilang pagkakakilanlan, kultura, paniniwala at panitikan ng Timog-Silangang Asya, pagkat ito'y may kinalaman kung paano umunlad ang ating panitikan. At nang sa gayo'y may madiskubre tayo at masaksihan natin ang tungkol sa ating kasaysayan. 

     Batid ko na madidiskubre ko pa ang aking sarili sa pagtalakay natin dito at magkakaroon pa ako ng malawak na kaalaman at interes sa pagtalakay ng mga panitikan sa Timog-Silangang Asya.

     At inaasahan ko na mahahasa pa ako sa pagsulat at madagdagan ang aking mga bokubularyo.

     At sana maayos at maganda nating maitalakay ang lahat ng aralin na may kaugnay sa ating unang markahan.

Sumulat Nang Malibot Nila Ang Sandaigdigan

     Ang pagsulat ay isang paraan, para maihayag ang iyong sarili o para maipahayag ang iyong tunguhin para sa bansa o ito'y malayang paraan ng malayang pagpapahayag sa mga mamamayan. Para sa akin ito'y napakahalaga na matutunan ng bawat isa. At dapat itong mapanatili.
     Sa pamamagitan nito ay matutulungan ng mga manunulat na maransan at makita nila ang buong mundo. At ang pagsusulat patungkol sa lipunan at iba't ibang uri ng tao ay maaring makapagbukas sa ating mga isipan. Ang bawat pagsulat ng panitikan ay nagtatanghal ng moral sa mga magkakaibang mata sa pamamagitan ng paraan ng iba't ibang pananaw. Ang pagkamulat ng kamalayan sa pag-aaral ng panitikan ay nakabubuo sa paglikha ng sariling paniniwala, opinyon at pananaw ng isang tao. Salamin din ng literatura ang pagpapakita ng pagkakaiba at pagkakapareho ng pamumuhay ng mga tao sa iba't ibang lugar. Dahil binibigyan tayo nito ng kaalaman tungkol sa iba't ibang kultura. Pinakamahusay din nito ang kakayahan natin upang makipag-usap sa iba. Daloy rin ng literatura ang pakikipag-isang damdamin  natin sa iba at ang pagbibigay daan sa pag-unawa kung anuman ang kanilang nararamdaman sa isang sitwasyon o pangyayari. Ang katotohan, ito ay mahabang tulay na nagdurugtong sa sangkatauhan.
     At sa aking pagsulat ng panitikan nais kung ito'y  patungkol sa Diyos at patotoo sa aking buhay kung paano niya ito binabago. At nais ko rin na ito'y maging patungkol ito sa iba't ibang lugar na nais kong libutin sa ating bansa nang sa gayon ako ay makapaghihikayat ng maraming Pilipino. At kahit na sa pagsulat ay aking maibabahagi ang mga bagay na aking nalalaman.
    At nais ko na mahikayat ang marami na  sumulat ng kanilang mga saloobin  o patungkol sa iba't ibang mga bagay, pagkat sa pamamagitan nito ay ating maipapahayag ang ating mga sarili.